Interview met... Ans Detert Oude Weme
Relatief onbekend, maar zeker niet onbemind. Nieuwe kandidaten op de kieslijsten van politieke partijen zijn veelal reeds maatschappelijk betrokken en hebben daardoor al enige ervaring opgedaan voor de publieke zaak. Echter, het is meestal wel de eerste keer dat ze voor het voetlicht komen en publiekelijk hun standpunten kenbaar maken. Ans Detert Oude Weme is zo'n nieuwe ster aan het firmament, namens GB/VVD.Als je jezelf zou moeten omschrijven, wat komt er dan als eerste in je op?
"Ik ben een rasechte boerendochter, geboren in Gammelke bij Deurningen. Dat ik uit een boerengezin kom, heeft me veel gegeven in m'n leven. Sommige mensen kijken misschien neer op het boerenleven, of ze denken dat zij niet zorgvuldig met de natuur omgaan. Het tegendeel is waar. In mijn ogen zijn ze de hoeders van onze natuur, iets wat meer waardering verdient. Weet je, materialisme is immers maar een luchtbel. Dat blijkt bijvoorbeeld wel uit de financiële crisis. Liefde voor mens, dier en natuur is wat er toe doet. Dit is nou juist wat men op een boerderij ervaart. Het is daarom echt een voorrecht om zo op te groeien. Ik vind het tevens belangrijk om het goede voorbeeld te geven. Als je in een aantrekkelijk dorp wilt wonen, waar iedereen zich thuisvoelt, dan moet je o.a. hier je aankopen doen. Ik doe 95% van mijn aankopen in Tubbergen. Ik bedoel, hoe wil ik het voor mijn kinderen en - wellicht ooit - mijn kleinkinderen interessant houden als ik niet de lokale winkels bezoek? De kerk blijft ook niet bestaan als de pastoor het alleen moet doen en de basketbal redt het ook niet met alleen een trainer. Vrijwillige inzet van iedereen is onontbeerlijk voor de leefbaarheid van onze gemeente. Dingen doen kosten energie, maar de juiste dingen wekken ook weer energie bij je op. En een goede balans daarin zoek ik altijd op. De drive om me te ontwikkelen, persoonlijk en professioneel en anderen daartoe te motiveren en stimuleren, draagt bij aan mijn levensgeluk.
Waar komt jouw motivatie, om politiek actief te worden, vandaan?
"Toen ik 19 was, ging ik aan de slag als verpleegkundige. Niet op een direct voor de hand liggende plek, in het katholieke en dichter in de buurt liggende Hengelo, maar in het - protestantse - ziekenhuis van Almelo. Dus niet bij je eigen, iets wat toen nog heel belangrijk was, godsdienstige kleur. Het betreden van de niet gebaande paden iets wat me als professional en mens veel gebracht heeft. Ik ben toen op de kraamafdeling gaan werken, waar ik redelijk snel een leidinggevende functie kreeg. Daarna ben ik me verder gaan specialiseren, heb ook een tweedegraads onderwijsbevoegdheid gehaald en ben een managementopleiding gaan doen. Op de hogeschool in Utrecht was (1989) de positie van de vrouw in de samenleving ook een vak. In eerste instantie begreep ik niet wat ik daar mee zou kunnen.Al snel realiseerde ik me dat ik het kon toepassen op oa vrouwen in werkomstandigheden,kansen, mogelijkheden en de rol die de geschiedenis in de socialisatie van vrouwen heeft gespeeld. Het heeft mijn bewustzijn daarin zeker verhoogd. Toen Koen en Suzan geboren waren, hoorden ze bij de eerste kinderen die naar de crèche gingen, hier in Tubbergen. Dat was toen nog echt 'not done' hoor. Daarop heb ik aan de bel getrokken, heb erover geschreven, gesprekken gevoerd met de wethouder t.a.v. het voortbestaan van de creche in de gemeente. Gepleit voor geoormerkt geld voor kinderopvang in onze gemeente. Kijk, mannen en vrouwen zijn verschillend. Daar is al genoeg over gepubliceerd, dat hoeven we niet meer te bespreken. Een man wordt op straat niet gevraagd of hij wel tijd heeft om zitting te nemen in de gemeenteraad. Een vrouw nog steeds wel. Omdat ervan uitgegaan wordt dat de taken traditioneel verdeeld blijven. Maar onze samenleving bestaat uit mannen en vrouwen. Onze gemeente wordt bestuurd door 100% mannen. Een gemiste kans. Mannen en vrouwen hebben, juist omdat ze verschillen, elkaar veel te bieden. Dit had nooit zover mogen komen. Voor een politieke rol ben ik overigens wel vaker benaderd, echter heb voorrang aan mijn gezin en maatschappelijke carrière gegeven. Heb jarenlang mijn aandeel geleverd in de sportraad. Nu onze kinderen jong volwassenen zijn en ik zelf qua werk meer mogelijkheden heb, vind ik de tijd hier rijp voor. Politiek is bepaald geen bijkomstigheid voor me, ik ga er voor de volle 100% voor. Maar de kiezer beslist natuurlijk. Daarnaast, zingeving en welbevinden is heel belangrijk in het leven. Als ik ooit doodga, moet het ertoe gedaan hebben,voor mezelf en voor anderen.
Welke grote uitdagingen zie je en hoe moeten deze volgens jou het beste aangepakt worden?
"Het wereldbeeld moet je niet proberen te repareren, maar bijstellen. Dit is het tijdperk van de veranderingen. Daarbij ben ik gewend om niet de gebaande paden te betreden. Ik ben leidinggevende geweest in zo ongeveer de gehele ziekenhuiswereld, verloskunde, geriatrie, chirurgie, neonatologie, operatiekamers, noem het maar op. In Zwolle ben ik hoofd van de intensive care geweest. In mijn vak heb ik dus vele facetten van het leven mogen zien. En de laatste jaren werk ik op nationaal niveau. Samen met professionals bewaken we de kwaliteit van het gezondheidszorgonderwijs. Daarbij heb ik contact met alle ziekenhuizen in Nederland. De gezondheidszorg verandert, dan gaan de beroepen daarin ook anders worden.In deze hervorming mag ik een rol spelen. Heel lang is er vanuit het aanbod van de zorg geredeneerd. Het is de mens die zorg behoeft die centraal staat.Deze zorg hoeft niet altijd door een professional gegeven te worden. Kunnen we ook niet meer betalen.Zorgen voor elkaar, naar elkaar omzien. De wijkverpleegkundige is gelukkig weer in ere hersteld, want die wordt de sleutel in de zorg. Op straat wordt ik regelmatig aangesproken over 'zorg je ervoor dat ik later de hulp krijg die ik dan nodig heb?'. Dat vroeg een ouder echtpaar me laatst nog. Dan antwoord ik dat ik mijn aandeel wil leveren dat ieder mens zolang mogelijk zelfstandig kan zijn, zelf de regie kan blijven voeren. Helpen bouwen aan een samenleving van zelfredzaamheid, mantelzorg en professionele zorg als het nodig is, verantwoord en kostenbewust ingezet. Ik laat me op geen enkele wijze verleiden tot het doen van loze beloften. We moeten het samen doen. Want al zouden we willen vasthouden aan het bestaande, dan nog kunnen we het niet eens betalen."
Hoe ga je zorgen dat jijzelf en je standpunten meer bekendheid krijgen?
"Het gaat om de overtuiging en doelen van de partij gemeentebelangen/vvd. Ik kan hier een aandeel in leveren. Met name met mijn achtergrond kan ik meewerken de WMO in goede banen te leiden om zo de zorg betaalbaar te houden voor alle generaties. Met name ga ik me richten op verantwoord en kostenbewust gebruik. De financiele middelen zijn schaars en we willen allemaal dat er iets over blijft als professionele zorg nodig is voor als het echt niet meer gaat. Ik ben een overtuigd lid van Gemeentebelangen/VVD en ik ben trots op verkiezingsprogramma. De werkwijze van deze partij past bij mijn visie. Zij hebben reeds laten zien samen te werken met de inwoners van onze gemeente, aan een gemeente waar de mening, wens en vraag wordt gehoord. Samen zijn wij de gemeente, samen verantwoordelijk, het bestuur van de gemeente heeft zoveel mogelijk met de beschikbare middelen een faciliterende rol. Wanneer bandbreedte van wat kan, mag en mogelijk is, transparant is, kan de kracht van de gemeenschap optimaal benut worden. Als je alles vastlegd, muurvast, dan verdwijnt alle creativiteit uit mensen. Ik ben zo enorm tegen hindernis organisaties die dan ontstaan. Sommige dingen moet je natuurlijk wel regelen en vastleggen. In het verkeer zijn regels, in ziekenhuizen heb je niet voor niets protocollen. Ik heb aardig wat realiteitszin. Het is, zoals het is - vaak. Niet dat je je er zomaar bij neer hoeft te leggen, maar soms is het gewoon niet anders. Er is niet altijd meer van, hou ook niet van zeuren als het niet hoeft of kan. Ik ben positief kritisch en uit dat ook. Daarbij ben ik pro-actief, in geval zich kansen, mogelijkheden of problemen aandienen, reageer ik. Ik ben van 'niet alleen maar voor nu', er moet ook later wat zijn."
