"Jagen is beheer van de fauna"

Bernard Loohuis uit Fleringen is 84 jaar en gezond van lijf en leden. Als waarschijnlijk oudste jager van de gemeente Tubbergen maakt hij sinds 1968 deel uit van de jachtcombinatie Herinckhave. Gepassioneerd vertelt hij samen met jachtmaat Henk Hesselink over zijn liefde voor de natuur. En over het feit dat een jager geen schieter is. Integendeel, want "echte jagers zetten zich in om de wildstand te continueren".

Bernard Loohuis, tevens bekend als de oprichter van Loohuis Installatietechniek te Fleringen, is niet alleen in het jachtseizoen in het veld te vinden. Elke zaterdag onderhoudt hij samen met drie collega-jagers het 285 hectare tellende jachtgebied rondom Herinckhave. Door onder andere wildakkers te creëren dragen zij er zorg voor dat er continu wild in het veld loopt. Jagen is volgens Bernard een goed beheer van de fauna. "Hier in de omgeving begrijpt men dat. Er zijn dan ook nagenoeg geen boeren die hun grond niet ter beschikking willen stellen voor de jacht. Dit In tegenstelling tot mensen die nog steeds denken dat melk in de fabriek wordt geproduceerd. Hun vooroordelen zijn niet gegrond."

In 1953 startte Bernard Loohuis zijn eigen installatiebedrijf. Op de fiets, met gereedschap en buizen in zijn kielzog, ging hij bij klanten langs om te repareren en te installeren. Het bedrijf groeide gestaag, Bernard maakte overuren. Het was één van de redenen dat hij in 1968 het besluit nam tenminste twee dagen in de week volledig te willen ontspannen. Zijn liefde voor de natuur was er van jongs af aan. Toetreden tot de jacht bleek een logisch gevolg. "In het veld kwam - en kom ik nog steeds - volledig tot rust. Het is de vrijheid, maar ook mijn liefde voor de flora en de fauna. En niet in de laatste plaats; ook voor de agrariërs. Teveel wild kan enorme gewasschade aanbrengen. Dat mag niet uit de klauw lopen. Een juist populatiebeheer is daarom noodzakelijk."

Henk Hesselink vult Bernard aan: "Jagen betekent dat de natuur blijvend functioneert. Teveel wilde ganzen bijvoorbeeld, met name de overwinteraars, maken veel kapot. De schade die zij aanbrengen moet beperkt worden door afschot. Dit geldt tevens voor konijnen en vossen. Mensen die geen binding hebben met de natuur begrijpen dit niet. Daarom is het mooi dat we de kans krijgen uit te leggen waar wij mee bezig zijn. We zijn geen schieters, maar beheerders met beleid. Het wild in ons jachtgebied tellen we. Daar worden bij ons afspraken over gemaakt; zoals bijvoorbeeld één haas per geweer, is ook één haas per geweer! Meer niet."

Naast de passie voor de natuur is er natuurlijk ook de gezelligheid onderling in de jachthut. Bernard: "Hier is veel lief en leed gedeeld onder het genot van een borrel en hartige hap. Een jaarlijks hoogtepunt is wanneer onze echtgenotes (wijlen Annie Loohuis 17-10-2014) meegaan als kloppers. Het gaat altijd zoals wij mannen denken dat het gaat; er wordt meer gekletst dan geklopt en jachttechnisch mogen we er niets van verwachten. Gezellig is het echter beslist! Daarentegen hebben we ook dieptepunten gekend. Tijdens de 45 jaar dat ik jager ben, heb ik afscheid moeten nemen van zes mensen binnen de jachtcombinatie. Dat doet pijn omdat je elkaar door en door kent. Ik ben alle dagen dankbaar voor mijn gezondheid en dat ik met gemak elke zaterdag zes kilometer in het veld kan doorbrengen. Ik hoop het nog jaren te kunnen volhouden."