Lionsclub staat tijdens benefietdiner stil bij 70 jaar 'vrij zijn'
Nog maar weinig mensen kunnen het zich herinneren, de Tweede Wereldoorlog. Om toch herinneringen aan de gruweldaden van de nazi's,de vele ontberingendie mensen destijds doorstaan hebben en natuurlijk de feestelijke bevrijding door de geallieerden levend te houden, staan er verschillende organisaties dezer dagen - rondom de nationale Dodenherdenking en Bevrijdingsdag - bij stil. Zo ook de Lions-afdeling van Tubbergen, een zogeheten serviceclub om anderen waar nodig op onbaatzuchtige wijze een helpende hand toe te steken.
Afgelopen vrijdagavond waren iets meer dan een honderdtal genodigden bijeen in 't Oale Roadhoes in Tubbergen om de bevrijding van de gemeente Tubbergen, inmiddels alweer70 jaar geleden, te vieren. Onder het genot van muzikale klanken van Bigband New Edition werd er gedineerd in een entourage van de tijd rondom de bevrijding.
Er waren 3 sprekers. Allereerst oorlogskind Jan Huikeshoven die in de hongerwinter vanuit Amsterdam naar Tubbergen is gevlucht en hier onderdak kreeg. Daarna kwamMark Veldhuis, leraar van het Canisius die met de scholieren een heel project om de bevrijding heeft opgezet, aan het woord. En als laatste wethouder Tom Vleerbos, die zal vertellen vanuit zijn beleving over WO II en de bevrijding. "Dit alles om zo met elkaar de waarde van de bevrijding en het 'vrij zijn' nooit te vergeten", laat Anne-Ruth Scheijgrond namens Lions Club Tubbergen weten.
Jan Huikeshoven
Het liefst was hij in Albergen gebleven, maar toch ging Jan Huikeshoven schoorvoetend terug naar Amsterdam. "Ik was meer en meer een onderdeel van het gezin geworden, volledig geïntegreerd en nam geleidelijk ook deel aan het huiselijke arbeidsproces. Dit gaf mij de overtuiging dat ik boer moest worden en mij blijvend in of rond Albergen zou moeten vestigen. Toen de tijd kwam dat alle 'oorlogskinderen' terug naar huis gingen, stuitte dat bij mij op enig verzet. Toch wist men mij te overtuigen dat ik bij mijn ouders in Amsterdam thuis hoorde en daar verder mijn school zou afmaken. Dus vlak voor het nieuwe schooljaar - eind augustus - aanvaardde ik toch maar de terugreis. Mijn verblijf van 7 maanden hadden een grote invloed op mijn verdere leven. Toen ik gepensioneerd werd in 1995 en lange tijd in het buitenland gewerkt en gewoond had kon ik mijn hartenwens in vervulling laten gaan: mijn laatste levensjaren in Twente slijten. Nu zijn we 70 jaar later. Ik zie deze dag, en speciaal dit feest als een aandenken aan al die moeders, vaders en families, die zich zo onbaatzuchtig voor ons overleven hebben ingezet. Wij zullen hen altijd dankbaar blijven en mogen hen niet vergeten", zo hield Huikeshoven zijn gehoor voor.
Tom Vleerbos
Ook aan de keukentafel van wethouder Tom Vleerbos worden, net als aan vele andere keukentafels elders, verhalen vertelt over de Tweede Wereldoorlog en de persoonlijke belevenissen van getuigen. "Vertel, luister, schrijf op. Herinner. Om nooit te vergeten. Vrijheid geef je door. Wij gaan als gemeente vaak op bezoek bij bruidsparen die 50 en 60 jaar getrouwd zijn en 100-jarigen. Dan zie ik de angst, voel ik het verdriet. Maar ook de glinstering in de ogen als ze het over de bevrijding hebben", aldus Vleerbos.
