Werk- en geldstraf geëist tegen voormalig raadslid Paul Hannink uit Manderveen

Foto: Redactie

Paul Hannink, het gevallen raadslid van Gemeentebelangen/VVD, heeft vanmiddag een geldboete en werkstraf tegen zich horen eisen.

Hannink wordt er samen met zijn vrouw Anita door het OM van verdacht tienduizenden kippen op hun bedrijf aan de Bloomsweg in Manderveen meer te hebben gehouden in de jaren 2013, 2014 en 2015 dan op basis van hun vergunning toegestaan is. Ze zouden een voordeel hebben genoten van 2 ton gedurende die periode.

Over 2013 werd geen winst gemaakt, dus dat jaar valt wat de officier betreft buiten de geëiste terugvordering. Aan de kalenderjaren 2014 en 2015 bleef wel geld over, maar blijkens de verklaringen van de verdachten gingen die bedragen rechtstreeks naar de bank toe voor afbetaling van een lening. In 2010 en 2011 werd overigens eenzelfde overtreding geconstateerd, iets waarover inmiddels al een boete van €78.000 is betaald.

Aanvankelijk werd de rechtszaak bij de politierechter in Almelo behandeld, maar gezien de ontnemingsvordering van in totaal €204.000 verwees die rechter het door naar de meervoudige kamer in Zwolle.

Beiden hebben geen strafblad. Alle openbare en bestuurlijke functies die Paul bijvoorbeeld uit hoofde van zijn raadslidmaatschap had, heeft hij opgezegd. “We leven van Paul’s vergadergeld en wat ik bijverdien”, zei Anita.

Ernstige geldnood

Het gezin verkeert sinds omstreeks 2010 in ernstige geldnood en de bedrijfsfinancier zette hen het mes op de keel. “De bank had ons geld toegezegd”, herinnert de vrouw zich nog. “Maar toen het slechter ging, kende men ons opeens niet meer.”

In 2004 werd een drietal stallen bijgebouwd en er waren technische problemen met de ventilatoren. Ze konden echter geen geld extra lenen bij de bank om die problemen op te lossen en daarna om de verplichte dierenrechten te kopen. Daarom leasden ze die voor zover dat mogelijk toentertijd was, maar nog altijd minder dan moest. “We hebben onze hele ziel en zaligheid in het bedrijf gestopt”, verklaarde Anita. “Je belandt steeds dieper in het ravijn.”

De emoties liepen af en toe behoorlijk hoog op in de zittingszaal. “We stonden met de rug tegen de muur en konden niet terug”, aldus de vrouw. “Het is een familiebedrijf, we doen alles met z’n viertjes. Het is mijn grootse wens als één van mijn kinderen straks het bedrijf overneemt, maar dan moet dat wel financieel kunnen.”

Vrouwelijke directeur

“We moeten al jaren het ene gat met het andere vullen”, vatte Paul samen. “Dan hobbel je zo door”, aldus advocaat Jan Vlug. Hij wil dat het oud-raadslid wordt vrijgesproken, omdat hij geen leiding aan hun bedrijf heeft gegeven en zijn vrouw de enige bestuurder is. Reden dat hun familiebedrijf op haar naam staat is gelegen in een blikseminslag. De verzekeraar wilde de schade niet vergoeden.

De voorzitter van het rechtscollege had er wel moeite mee om te geloven dat een familiebedrijf wat van Paul’s ouders is overgenomen, vervolgens aan de schoondochter wordt overgedragen. Paul: “Dat is ons geadviseerd en dat hebben we zo opgevolgd.”

Wie kocht dan tóch de kuikens, vroeg de officier. “Zij kocht ze en ondertekende de contracten”, verwees Paul naar zijn vrouw. De onderhandelingen met bijvoorbeeld de slachterij of voerleverancier. Anita: “Daar zitten onze kinderen ook bij aan de keukentafel.”

Hun advocaat noemde het systeem voor het mestrechten idioot. “Je produceert het hele jaar zonder rechten en koopt of leased die pas aan het eind van het jaar, in november of december. “In de gewraakte jaren werden ze niet gekocht vanwege de prijs. “Ze zijn vijfmaal over de kop gegaan”, aldus mr. Vlug. “Als ze het nu willen kopen, kost hen dat anderhalf miljoen euro.” Reden voor het echtpaar om wellicht in de toekomst eenden te gaan houden, omdat op dit pluimvee geen rechten rusten.

Anita heeft bijgeklust als postbode en om financieel rond te komen, werkt ze nog tweemaal per week in een hotel. In 2016 en 2017 ging het eveneens financieel gezien slecht. “Deze rechtszaak hangt hen als een zwaard van Damocles boven het hoofd”, aldus mr. Vlug.

Eis

Het OM wees erop dat uit de overtredingen een concurrentievervalsing tegen andere bedrijven volgt en eist €45.000 per onderneming, waarvan 35.000 voorwaardelijk. Voor de beide ondernemers vraagt ze 180 uur met 120 uur voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren. “Deze praktijk moet vooral stoppen”, benadrukte de officier.

Buikpijn

“In dit soort zaken ben ik dubbel blij dat ik geen officier van justitie ben”, bepleitte mr. Vlug vervolgens. “Ik krijg buikpijn van zulke gevallen, want ze zitten als ratten in de val.”

“Niet produceren is geen optie, want dan kunnen ze die lening niet meer afbetalen”, zei hij ook. “Ze halen geen cent uit het bedrijf. Een onderneming van 2 miljoen, maar ze houden er zelf helemaal niks aan over.”

“Overleg voeren en de rechten regelen is nog geen feitelijk leidinggeven. Hij is geen bestuurder en niet in dienst bij de vennootschap. Wat hem betreft moet dus vrijspraak volgen”, vervolgde Vlug. “Er is een bedrijf van 2 miljoen en jaarlijks komen er 120.000 kippen uit, maar deze mensen leven gewoon in armoede.”

Volgens de pleiter is er sprake van een slachtofferloos misdrijf. “Er is zelfs geen druppeltje nitraat of iets dergelijks in de grond verdwenen.” Een bewezenverklaring leidt tot grotere problemen of zelfs bedrijfsbeëindiging, waarschuwde hij.

“We hebben altijd naar eer en geweten gehandeld”, besloot Anita. “De intentie is er altijd geweest om de rechten te leasen, maar aan het eind van het jaar lukte dat ons niet.”

Over 2 weken volgt om 13.15 uur ’s middags de uitspraak (25 juni).

Reacties