Jolly Jumpers viert kampioenschap van eerste damesteam
Waar de onlangs overleden Johan Cruyff allemaal niet goed voor is... In de kleedkamer van Jolly Jumpers was vandaag geen inspirerende 'powertalk' van coach Janine Vissia nodig, want tussen kledingstukken hingen A4-tjes met daarop klinkende uitspraken van de oud-voetballer.
Met volop steun van het enthousiaste thuispubliek was het voor het damesteam uit Tubbergen vooral genieten geblazen, lieten ze zichtbaar merken. Met al direct in het eerste kwart een comfortabele voorsprong, die in de navolgende kwarten langzaam verder uitgebouwd werd, kwamen ze eigenlijk geen moment in de problemen. Van enige bibbers leek dan ook geen sprake, al misten ze wel de steun van de geblesseerde Naddy Heerts. Misschien dat de 'half-time show', een spontane actie van het U10-team en een mascotte van U8, dat goedmaakte. Vermakelijk was het in elk geval. Na een 32 tegen 23 ruststand trokken de Tubbergse meiden de wedstrijd met 72 tegen 44 over de streep, klaar om het kampioenschap uitbundig te vieren.
Volgend jaar komt het team in de promotieklasse uit, wat betekent dat er weer verre uitreizen door heel Nederland op het programma staan. Dat is nog niet gelijk aan de goudgerande glorie waarin de basketbalclub jarenlang in verkeerde, maar zeker een stap in die richting. Wat verder opvalt, is de ongedwongen stijl waarmee Vissia haar team coaching geeft. Misschien is het daarom dat ze alles voor elkaar over hebben en zo deze eindoverwinning binnen konden slepen.
Wat een treetje hoger zal brengen, zien we volgend seizoen. Misschien dat de kracht van Maud Droste, de bewegelijkheid van Pien Nijhuis, de werklust van Nadie Eppink, de doeltreffendheid van Silke Heerts en het doorzettingsvermogen van Susan Schröder hen nog verder gaat brengen. Of anders de individuele kwaliteiten van de anderen wel. Eén ding is zeker, het team draait als een goed geoliede machine.
