Gemeente tegen (proef)boringen naar schalie- en steenkoolgas
Net als de gemeenteraad eerder heeft zich nu ook het college van burgemeester en wethouders tegen mogelijke (proef)boringen naar schalie- of steenkoolgas, waar dan ook in de gemeente Tubbergen, gekeerd. Desondanks blijft de beslissingbevoegdheid over deze in de Mijnwet beschreven werkzaamheden in handen van de landelijke overheid.Onlangs heeft de gemeente van het ministerie van Economische Zaken het verzoek gekregen te reageren op de conceptplannen inzake schaliegaswinning. Deze plannen zijn begin volgend jaar volledig klaar. Als eerste moeten daarvoor de eventuele consequenties voor het leefmilieu in kaart worden gebracht, iets dat sowieso met weinig zekerheid aan te geven is.
'Besluit om niets'
Eind vorig jaar had de gemeente nog besloten voorlopig geen standpunt in
te nemen inzake schaliegaswinning en heeft het college de gemeenteraad
hiervan op de hoogte gesteld. Echter, op 16 december 2013 heeft de
gemeenteraad bij motie zich uitgesproken over het onderwerp schaliegas.
"De gemeente Tubbergen is daarmee toen al uitgeroepen tot
schaliegaswinningvrije en steenkoolgaswinningvrije gemeente", benadrukt
wethouder Erik Volmerink. "De gemeenteraad heeft het college daarbij ook
opgedragen bij initiatieven tot proefboringen naar schalie- of
steenkoolgas in of nabij Tubbergen alle mogelijke politieke en
juridische instrumenten in te zetten om boring en winning van schaliegas
en steenkoolgas te voorkomen. Maar uiteindelijk gaan wij daar helemaal
niet over, helaas. Als er van hogerhand - dus vanuit het ministerie -
wordt gezegd 'dit is van bovengeschikt belang', dan hebben we ons eraan
te houden. Dan moeten we een vergunning voor het toestaan van boringen
gewoon afgeven."
Onzekerheden
Er zijn grote vraagtekens te plaatsen bij de gevolgen voor de volksgezondheid en het milieu als het gaat om de winning van schaliegas. "Mogelijk vermengen de chemicaliën die in de bodem worden gebracht bij het 'fracken', zeg maar het breken van de steenformaties, zich met het grondwater in een drinkwaterwingebied. Daarover is op dit moment gewoon nog te weinig bekend, concreet gezien dan. In Amerika is het in een aantal staten toegestaan. Vervolgens sterft in bepaalde delen van een rivier alles uit, planten en dieren, omdat er zware metalen en dergelijke in vermengt raakt. Onduidelijk is nog of dat dan de chemicaliën zijn die erin worden gespoten of dat het al in de grond zit en vervolgens 'toevallig' mee naar boven komt met het gas", legt Volmerink uit. "Zeg het maar. Het is naar mijn mening een hele lastige materie."
