Innovatieve pluimveehouder doet experiment voor WUR en Economische Zaken, gemeente gedoogt
Net als iedere goede ondernemer is Paul Hannink trots op zijn product. Samen met zijn vrouw runt hij aan de Bloomsweg in Manderveen één van de grootste pluimveehouderijen van deze regio. In 5 stallen groeien kippen op, om daarna geslacht en later geconsumeerd te worden.
Net als iedere goede ondernemer is Paul Hannink trots op zijn product. Samen met zijn vrouw runt hij aan de Bloomsweg in Manderveen één van de grootste pluimveehouderijen van deze regio. In 5 stallen groeien kippen op, om daarna geslacht en later geconsumeerd te worden.
Vanochtend brachten enkele vrachtwagens weer vele duizenden jonge kuikens. Voor het bedrijf iedere keer beetje een hectisch moment. Veel mensen op het erf, aanpassingen aan de stallen, controleren of de water- en voedermachines goed werken, enzovoorts. Een hoop gedoe - lijkt het. Maar aan de andere kant ook weer heel normaal, want zo gaat het ongeveer elke 2 maanden.
Wat sinds oktober 2012 wel anders is, is het materiaal dat op de vloer van de stallen ligt. In 2 van de 5 stallen wordt er donkere turf gebruikt. In 1 andere stal ligt het gangbare strooisel, namelijk houtkrullen. In 1 andere stal wordt er gebruikgemaakt van gedroogde maïs (meer dan 80% droog) en in 1 stal staan de kippen op normale maïs (34% droge stoffen). De verwachting is dat die 'natte' maïs de uitstoot van ammoniak met zo'n 50% terugdringt.
De pluimveesector moet voldoen aan strenge eisen, mede ingegeven door de steeds kritischere consument. Ook de acties van protestgroepen missen hun doel niet. Sterker nog, die versterken juist het negatieve beeld dat al veel mensen hadden over de 'kippenboeren'. "Je mag het bijna niet meer zeggen dat je kippen houdt; je moet je er als het ware voor schamen. Nou, dat is toch van de zotte. We zijn er juist heel trots op. Kom me niet aanzetten met het woord 'plofkip', want dat slaat helemaal nergens op. Ook wij willen niets liever dan het allerbeste voor de dieren", zo vat de vrouw des huizes haar gevoelens samen. Wat ook vaak aangehaald wordt door de sector, is het feit dat er in het buitenland veel minder goed wordt omgesprongen met de regels. De problemen lossen zich in Nederland misschien op, maar verschuiven tegelijkertijd gewoon naar bijvoorbeeld Oost-Europa.
"Om het dierwelzijn nog meer te verhogen, sectorbreed, doen we mee aan een proef van het Ministerie van Economische Zaken. De proef duurt 1 jaar en in die periode is het juist de bedoeling dat de stallen niet uitgerust zijn met emissie-arme technieken. Dat is bij ons namelijk nog het geval. Ook het feit dat we 3 identieke stallen hebbben, zorgt ervoor dat ons bedrijf ideaal is voor dit experiment", aldus Paul Hannink, die tevens gemeenteraadslid is voor GB/VVD.
De stallen van het bedrijf voldoen dus niet aan de nieuwe regels, terwijl dat per 1 januari wel al had gemoeten. Vanwege de proef heeft Hannink een verzoek om gedogen ingediend. Wanneer de resultaten gunstig zijn en er voldoende ammoniakreductie wordt behaald, hoeven de stallen niet aangepast te worden. Volgens de gemeente is het verdedigbaar de resultaten af te wachten en tijdelijk te gedogen dat niet wordt voldaan aan het Huisvestingsbesluit, de RIE (Richtlijn Industriële Emissies) en de WABO (Wet Algemene Bepalingen Omgevingsrecht) . Als er sprake is van bijzondere omstandigheden kan het college van B&W afzien van de bevoegdheid om een overtreding te beëindigen door handhavend optreden. Volgens het college is er in dit geval inderdaad sprake van bijzondere omstandigheden.
