Mervyn Stegers zegt geen 'nee' tegen nieuwe baan in openbaar bestuur
Toen hij in 2001 werd benoemd, verwachtte hij hooguit een jaar of 8 in Tubbergen te blijven. Het werden er 15. Gisteren werd aan burgemeester Mervyn Stegers tijdens een speciale raadsvergadering eervol ontslag verleend. Tijd voor een nieuw begin, maar het afscheid doet ook een beetje pijn. Want hij genoot van zijn ambt en heeft in al die jaren niet 1 dag gehad dat hij met tegenzin naar zijn werk ging.
Het burgemeestersambt is iets bijzonders, zo heeft Mervyn Stegers in de afgelopen jaren ervaren. Een burgervader staat niet alleen letterlijk en figuurlijk middenin de samenleving, maar is ook verantwoordelijkheid voor de veiligheid van al die duizenden mensen. "Een bijzonder en veelzijdig, maar vooral heel mooi ambt, want het gaat altijd over mensen", zegt de inmiddels oud-burgemeester van Tubbergen. "Aan de ene kant heb je veel contact met inwoners, ondernemers en organisaties. Anderzijds heb je als voorzitter van het college en de Raad te maken met de politiek. Dat zorgt voor een bepaald spanningsveld, maar dat heb ik nooit als lastig ervaren. Dat komt waarschijnlijk omdat ik optimistisch ben en er niet van wakker lig als men democratisch iets anders beslist dan ik zelf zou hebben gedaan."
Waar de meeste mensen jarenlang met dezelfde collega's werken, heeft een burgemeester dankzij de gemeenteraadsverkiezingen om de vier jaar een totaal nieuw team om zich heen. "Ik heb altijd goede ambtenaren om me heen gehad, een verstandige raad en vier mooie colleges. Dat vind ik heel opmerkelijk, want ieder college was totaal anders. Aan het begin van een nieuwe raadsperiode vond ik het altijd spannend, want als college trek je heel intensief met elkaar op. Je hebt ook best weleens stevige discussies, maar we zijn nooit boos uit elkaar gegaan. In ieder college was de sfeer constructief. Ieder besluit dat we namen ging in goed overleg."
Het politieke klimaat van Tubbergen was daarentegen wel aan verandering onderhevig, ervoer Mervyn Stegers. "Over het algemeen hebben we altijd goed kunnen overleggen, maar er waren weleens periodes dat het wat stekelig was. Bijvoorbeeld als je als grotere partij niet in de coalitie komt, dan is dat de eerste tijd in de raad even wennen", herinnert hij zich. "Als burgemeester sta je boven de partijen. Dat kostte mij geen moeite. Wat daarbij natuurlijk wel hielp, was dat de ideologieën van de partijen in Tubbergen niet zo heel erg ver uit elkaar liggen. Maar als we een PVV of SP hadden gehad, was dat voor mij niet anders geweest. Ik kan die zaken wel goed scheiden."
Achteraf gezien was de meest ingrijpende periode op politiek gebied de invoering van Noaberkracht. "Uit het onderzoek naar samenwerkingsvormen tussen Dinkelland en Tubbergen dat burgemeester Cazemier en ik hadden laten uitvoeren, bleek dat een totale fusie het beste zou zijn. Als burgemeesters waren wij de boodschapper van dit bericht en je weet hoe het gaat met boodschappers. Van een aantal mensen kreeg ik de volle laag. Dat vond ik wel heftig. Toen duidelijk werd dat de politiek hier niets voor voelde, zijn we gegaan voor een ambtelijke fusie. Dat was een democratisch besluit waar ik me goed bij neer kon leggen. En nu, drie jaar later, ben ik trots op wat onze ambtenaren ervan hebben gemaakt. Noaberkracht is een organisatie die volop in beweging is, met de blik naar buiten en naar de toekomst."
Net zoals iedere beginnende burgemeester, had ook Mervyn zijn idealen. Hij wilde Tubbergen wat beter op de toeristische kaart zetten en het drankgebruik onder jongeren terugdringen. "Ik heb de Tubbergernaren leren kennen als mensen die zich met hart en ziel inzetten voor hun vereniging, wijk, dorp en gemeente. Maar ook als mensen die graag hard rijden, bochten afsijden en teveel drinken. Nu moeten volwassenen dat zelf weten, maar voor de jeugd is het beter om niet extreem te drinken. Ik wilde het drankgebruik onder de jeugd in 4 jaar tijd terugbrengen met 30%. Dat werd me niet door iedereen in dank afgenomen, maar het is gelukt. Dat is ook bewezen door onderzoek van de UT. Dat de wettelijke leeftijd wat betreft drankgebruik voor jongeren werd verhoogd van 16 naar 18 jaar heeft ook geholpen. Ik merk gelukkig ook dat ouders er tegenwoordig wat genuanceerder instaan."
Wat betreft het toerisme, droeg de oud-burgemeester met name Glasrijk een warm hart toe. "Tubbergen heeft veel te bieden. Je kan er prachtig wandelen en te fietsen. We zijn in 2011 zelfs uitgeroepen tot Wandelgemeente van het jaar. Ook de paardensport is hier van hoog niveau. Op cultureel gebied is Glasrijk een mooi evenement dat belangstellenden uit het hele land naar Tubbergen trekt. Toen tijdens een bezuinigingsronde de subsidie voor Glasrijk zou stoppen, hebben wij ons er als college hard voor gemaakt dat het door moest gaan. Ik ben nog altijd blij dat dit gelukt is, want we zien er ieder jaar meer nieuwe gezichten."
Terugkijkend blijkt het moeilijk om één moment te benoemen als mooiste of moeilijkste. "In de afgelopen 15 jaar waren er vele hoogtepunten, maar ook vele dieptepunten. Bij dat laatste denk ik vooral aan de persoonlijke drama's waarbij inwoners om het leven kwamen of zwaar gewond werden. In dat soort gevallen ga ik altijd langs bij de mensen en het grijpt me altijd enorm aan. In praktische zin kan je dan meestal niets voor de mensen doen, maar ik probeer er voor hen te zijn en mee te leven", vertelt hij. "Mooie momenten zijn voor mij de momenten waarop je samen met inwoners tot een oplossing komt. Je hebt nu eenmaal zaken waarover veel gedoe is. We proberen dan altijd in gesprek te blijven met alle partijen om toch tot een oplossing te komen. Als zij dan na afloop zeggen dat ze het niet met elkaar eens waren, maar dat ze vinden dat het uiteindelijk wel goed is opgelost, dan maakt me dat blij en gelukkig."
Maandag nam de burgemeester afscheid van Tubbergen. Hij kijkt met veel plezier terug op de afgelopen 15 jaar. En hoe hij de toekomst ziet? "Ik ben de 60 inmiddels gepasseerd, maar als ik nog ergens een functie in het openbaar bestuur kan vervullen, dan zeg ik daar geen 'nee' tegen."
