'Overheid houdt veel te weinig rekening met blinden en slechtzienden'
Met misschien wel het belangrijkste zintuig, ons zicht, nemen we waar wat er om ons heen gebeurt. Ook potentiële gevaren. Als bij iemand dat zicht (gedeeltelijk) ontbreekt, sinds zijn/haar geboorte of later in het leven, dan kost het verplaatsen van A naar B een heleboel moeite of is dat soms zelfs onmogelijk. Deze groep mensen hebben namelijk problemen met het zich goed kunnen oriënteren, het waarnemen van obstakels en het lezen van borden.
Met misschien wel het belangrijkste zintuig, ons zicht, nemen we waar wat er om ons heen gebeurt. Ook potentiële gevaren. Als bij iemand dat zicht (gedeeltelijk) ontbreekt, sinds zijn/haar geboorte of later in het leven, dan kost het verplaatsen van A naar B een heleboel moeite of is dat soms zelfs onmogelijk. Deze groep mensen hebben namelijk problemen met het zich goed kunnen oriënteren, het waarnemen van obstakels en het lezen van borden.
De wereld van de 'zienden' houdt te weinig rekening met slechtzienden/blinden. Esther Deterink, een blinde jongedame die voorheen zelfstandig haar weg kon vinden in Geesteren, kan nu niet meer veilig de deur uit. "Dat komt doordat de verkeerssituatie is veranderd en niet is aangepast met de voor mij noodzakelijke middelen. Ik ben nu nog slechts zeer beperkt in staat om zelfstandig een boodschap zelfstandig te doen, terwijl ik op nog geen 50 m afstand van de supermarkt woon."
Daaraan is relatief makkelijk wat aan te doen. Irma Lohuis, zelf moeder van een blinde jongen, maakt zich er sterk voor. Om te beginnen in het dorp waar ze woont, Geesteren. "Het centrum van Geesteren is recent vernieuwd. Sindsdien hebben veel visueel beperkten problemen om zich zelfstandig en veilig te kunnen verplaatsen en goed te kunnen oriënteren. Forse problemen zijn: de niet volledig en juist aangelegde betegeling van geleidelijnen bij bushaltes; gelijkvloerse delen in het centrum waardoor voetgangers, fietsers en auto's zich op één rijbaan moeten begeven en oversteekplaatsen niet vindbaar zijn; oversteken zijn gelijkvloers, onvoldoende herkenbaar en niet gemarkeerd, waardoor oversteken voor een visueel beperkte gevaarlijk is en voor velen onmogelijk is geworden."
Maar niet alleen in Geesteren is er niet vooraf rekening gehouden met mensen met een beperkt zicht. Sowieso vraagt Lohuis om meer aandacht voor het probleem, want volgens haar is het bijna nergens goed geregeld. "Heel vaak wordt er teruggekoppeld dat het maar een hele kleine groep betreft, de blinden. En dat klopt ook. Maar vergis je niet. De groep ouderen die slecht ziet, groeit met de vergrijzing mee. Het is ook voor die mensen belangrijk om bij de gemeenschap te horen. Mensen worden teruggeworpen op zichzelf", zei ze zaterdag nog tegen de CDA-leden die op werkbezoek waren in Geesteren. "Ik maak deel uit van het gehandicaptenplatform. We hebben vaak genoeg aangegeven, dat als er plannen zijn in de kernen, betrek ons daar dan bij want dan kunnen wij daar naar kijken. Maar we krijgen pas bericht als de straten eruit liggen en ook nog van de gehandicapten zelf. Dan is de reactie van de gemeente 'ja, dat komt er en zo hebben we het ook aangenomen', maar als we nou vroegtijdig bij de planning worden betrokken dan kunnen we er ook aandacht aan geven. Het is altijd te laat. We worden door de ambtenaren gewoon vergeten. Op de een of andere manier valt dat kwartje nooit", vult Leo Stamsnieder.
Lohuis en de CDA'ers maakten later een rondje door het dorp, waarbij de groep ook zelf kon ervaren hoe het is om geen/slecht zicht te hebben en welke obstakels men tegenkomt.
