Camera's in Geesteren - Column

Wie had verwacht dat Geesteren na de twee recente aanslagen in de Zurinkstraat in de hoogste staat van paraatheid zou verkeren, komt bedrogen uit.

Hoewel er tot 1 juli camera’s hangen, blijft het verder stil. Nu raakt een Geesternaar niet snel in paniek, maar het geeft wel te denken.

Natuurlijk heeft de Woningstichting Tubbergen aangifte gedaan. Bij incidenten van een dergelijke ernst zou je een grootschalig rechercheteam verwachten, maar dat blijft een wens. De verklaring hiervoor is even simpel als verontrustend.

Laat ik positief beginnen: de Nederlandse politie is kwalitatief hoogwaardig en gerechtigheid zegeviert vaak, al vergt het een lange adem. Het pijnlijke punt is echter dat lang niet elke zaak kan worden opgepakt; er heerst een ongekend capaciteitstekort.

Ter vergelijking een paar cijfers: ons land telt 160.000 rijksambtenaren en 180.000 gemeenteambtenaren, tegenover slechts 60.000 politiemedewerkers. Van die laatste groep werkt bovendien maar de helft in uniform (de basispolitiezorg) en zij moeten de bezetting ook nog eens 24/7 rondbreien. Wel zitten er 11.000 politiemedewerkers en beleidsmakers in kolossale regiokantoren. De rest bestaat uit recherche of beveiliging, want tegenwoordig wordt alles en iedereen beveiligd: van ministers en burgemeesters tot bedreigde getuigen en Joodse scholen. Zelfs een gouden helm wordt nu bewaakt. Maar dat is niet zo gek, aangezien er te veel criminelen met een enkelband rondlopen.

Sinds de centralisatie van de politie in 2013 zijn agenten massaal naar de grote steden gedirigeerd, waar de maatschappij door ongebreidelde migratiestromen razendsnel verandert. De recherchecapaciteit gaat bijna allemaal naar zaken rond niet-autochtone Nederlanders; niet alleen voor eerwraak, moord en zedendelicten, maar ook voor overvallen op juweliers waar met grof geweld een Rolex wordt 'geshopt'.

Wie een blik werpt in onze overvolle gevangenissen of naar Opsporing Verzocht kijkt, krijgt die bevestiging; wekelijks worden er nog geldautomaten opgeblazen door bendes van Marokkaanse komaf, die - al dan niet toeterend - rondrijden in supersnelle Audi’s en BMW’s.

Door het nijpende tekort aan ‘blauw op straat’ in vooral de grote steden, is het platteland nagenoeg leeggetrokken. Hier en daar is een wijkagent of een ‘tandeloze tijger’ (de boa) achtergebleven om klachten aan te horen. Ondertussen lanceert Den Haag het ene na het andere plan voor een ‘veiligheidsgevoel’, maar het blijft symboolpolitiek. De kans dat de daders in Geesteren worden gepakt is dan ook klein, tenzij het een toevalstreffer betreft.

De burgemeester bracht ter compensatie huisbezoeken aan de Zurinkstraat. Sympathiek, maar ook een teken aan de wand: rechercheurs zitten doorgaans niet te wachten op burgemeesters die hen voor de voeten lopen. Bovendien bleef de bewonersbrief vaag over ‘veiligheid’, terwijl de werkelijke thema’s - zoals vluchtelingenhaat en brandstichting - angstvallig werden gemeden.

En juist voor die ‘veiligheid’ hangen er nu tijdelijke camera’s in Geesteren. Maar het zijn gluiperige ondingen. Onlangs lag er een blauwe enveloppe bij ons op de deurmat. Plaats van handeling: Haarbrinksweg, Geesteren. Kosten: 36 euro voor een overschrijding van 4 km/u, ’s morgens om 08.56 uur. Nota bene een tijdstip waarop ik rustig het nieuws lees.

Uiteindelijk bracht de Rabo-app uitkomst. Om 09.11 uur bleek mijn vrouw 3,95 euro te hebben afgerekend bij tuincentrum Heerdink, want de viooltjes waren in de aanbieding. En dan te bedenken dat ze een omafiets heeft, met een mandje waar normaliter een krat bier in past.

Voorlopig is hier de kou weer uit de lucht: de boete is betaald en madam geniet volop van haar viooltjes... én van de PFAS-eitjes natuurlijk. Vrolijk Pasen!

Kwibus