Eindelijk vakantie - Column

Als mijn ouders vroeger vakantie hadden, zaten ze overdag vaak op een latten tuinbank achter hun boerenhuisje aan de Mekkelenbergweg, op de grens van Albergen en Harbrinkhoek.

Dan genoten ze zichtbaar van een bijna gesmolten softijsje van Bart Snelbuffet. Het was zo ongeveer het hoogtepunt van hun 14-daagse vakantie in ‘Rundhaus’, zoals mijn vader het noemde. De heg was dan al geknipt. “Morgen opruimen,” zei hij. "Hènig an met dat mooie weer. Volgende week zijn de dakgoten aan de beurt en nog wat achterstallig schilderwerk."

Twee weken vakantie vliegen zo voorbij. Daarna weer naar de textielfabriek; Hedeman was zijn tweede huis. 

Tegenwoordig hebben mensen pas echt avontuurlijke vakanties. Met ongekend plezier staan ze in de file richting de bosbranden in Frankrijk en Spanje of het noodweer aan het Gardameer. Zelfs de overvolle stranden aan de Costa del Sol zijn populair, net als een resort in Egypte: een soort Alcatraz, maar dan zonder cipiers.

Zelf hou ik meer van rust en regelmaat, maar mijn vrouw wil er af en toe uit. Daarom reizen we morgenvroeg af naar vliegveld van Münster. Het schijnt een rustige en relaxte luchthaven te zijn met gratis parkeren. De koelbox met broodjes gaat mee, want we gaan de hele dag vliegtuigen kijken. Wie weet komen we op de A30 nog wel in de file - voor het ultiéme vakantiegevoel.

Ik heb de buren gevraagd om de bloemen water te geven, want het is hier aan de Bachstraat in Tubbergen nog droger dan aan de Spaanse costa's. “Hoe weet-ie dat?” vraagt mijn vrouw. “Zo ver ben-ie nog nooit west.”

Kijk, dat is nou het mooie van zo’n iPad. Het brengt de hele wereld naar je toe...

O, wacht... ik zie net een filmpje over die aankomst- en vertrekhallen van Münster. Tjongejonge zeg, het is nog mooier dan gedacht. Alleen jammer dat er geen stewardessen van Singapore Airlines in verschijnen (dat zijn de mooiste). Prachtige docu van 10 minuten, en het scheelt weer een halve tank benzine.

Dus morgen maar weer op mijn favoriete ligbed in de tuin. Vanavond leg ik de handdoek er alvast op. Heerlijk, het wordt 27 graden en zoals afgesproken komt de buurvrouw onze bloemen water geven. Misschien wil ze ook nog wel een Málaga-ijsje voor mij halen. Nu niet van Bartje, maar van Jut & Jul.

Kwibus