Kneusje van de week - Column

Als kind wilde ik straaljagerpiloot worden, maar mijn latere schoenmaat 47 gooide roet in het eten. Dus werd het vrachtwagenchauffeur. Diesel of kerosine, het is mij om het even.

Tegenwoordig werk ik als oproepkracht - en dan alleen als het mag van mijn vrouw (meestal hangt ze de vlag uit). In onze fabriek maken we van cement stenen. Niet zomaar stenen, maar ‘straatmeubilair’: van klinkers tot grasbetonblokken.

Naast vrachtwagen- en heftruckchauffeurs werken er kantoormanagers én vooral operators. De betonfabriek beschikt immers over zeer geavanceerde robots die bijna 24/7 doordraaien. Nooit in de ziektewet en nooit pauze. Alleen bij een onderhoudsbeurt hebben ‘Gait en Grietje’ rust. Ja echt, zo heten ze. Vernoemd naar mensen met verdiensten uit het verleden, net als ‘Pook-Harrie’, de ontvangstzuil op het gemeentehuis van Tubbergen.

Sorry, ik dwaal af. Afgelopen maandag werd ik het kneusje van de week. Een controlelampje op het dashboard van de vrachtauto meldde een storing in het koelsysteem. Na overleg met de bedrijfsmonteur besloot ik de koelvloeistof te controleren en eventueel bij te vullen.

Na afloop belde ik hem op om te zeggen dat het was mislukt. Als een kip zonder kop had ik 5 liter koelvloeistof in het motoroliereservoir gekieperd. De anders zo relaxte monteur reageerde met slechts één woord, dat tot in Tubbergen hoorbaar moet zijn geweest. Een geluk bij een ongeluk: de motor was nog niet gestart en een dag later heeft hij de olie vervangen.

Echter, nu kent iedereen op het bedrijf mij. De hele week zwaaien ze al naar me als ik over het terrein rijd en dat voelt niet alsof ik de directeur ben. Gelukkig is de monteur weer aanspreekbaar. Gisteren vertelde hij dat er ooit iemand AdBlue had getankt. “Ja en?”, zei ik, “dat doen we toch elke dag?” “Klopt,” zei hij, “maar niet rechtstreeks in de dieseltank, en zeker geen honderd liter.” Tja, zoiets lucht wel op. Toch zei ik tegen hem: “Hoe kriej 't voor mekaar.”

Hoe dan ook, voorlopig wordt er nog steeds lacherig gezwaaid. Sterker nog: gisteren zwaaiden zelfs Gait en Grietje.

Kwibus