Moederdag - Column

Wat de mooiste zondag van het jaar had moeten zijn, begon hier vanmorgen in mineur: het moederdagcadeau viel totaal verkeerd.

Vorige week - op haar verjaardag - keek ze al beteuterd toen ze de braadpan uitpakte, maar van de kruimeldief voor Moederdag werd mevrouw vanmorgen ronduit chagrijnig. Nota bene een ding van maar liefst 29 euro! Mijn eigen moeder zou vroeger een gat in de lucht hebben gesprongen met zo’n supercadeau.

Toch snap ik wel waar de schoen wringt en stom dat ik daar niet eerder aan heb gedacht. Waarschijnlijk komt het door mijn opvoeding. Mijn vader kocht vroeger namelijk nooit iets voor Moederdag. Sterker nog: volgens hem was winkelen alleen iets voor vrouwen. Mijn moeders laatste moederdagcadeau was een zwabber, die ze zelf had gekocht bij Johan Kemperink; dé marskramer van Tubbergen.

Maar tijden veranderen en de emancipatie viert hoogtij. Vrouwen wensen tegenwoordig een persoonlijk cadeau en niet iets om mee te poetsen. Nu ik erover nadenk, is dat meer dan logisch. Daarom heb ik vanmorgen meteen gebeld met mijn Facebook-vriend Erik, de hoogste baas van Expert Tubbergen. Hij heeft altijd uitstekende tips. Het nieuwe cadeau was dan ook binnen twee minuten geregeld.

Kijk, dat is nog eens service: morgen al wordt haar sterk verouderde wasmachine vervangen door een spiksplinternieuwe voorlader. Zo’n Beko-volautomaat ter waarde van 389 euro is wel even iets anders dan een lullig kruimeldiefje van drie tientjes.

De directeur komt hem persoonlijk afleveren, mét een reusachtige moederdagstrik eromheen - zo beloofde hij. Dus vieren we dit jaar Moederdag gewoon op maandag. En dat komt mooi uit, want dan is het gelijk wasdag.

Kwibus