Mooi en vriendelijk - Column
“Lezers vinden mooie en vriendelijke stukjes veel leuker”, zegt mijn vrouw. Zelf schrijf ik liever over zaken die hartstikke fout gaan.
Zoals een verbod op appelmoes voor ouderen, gratis touringcars die wekelijk over de Gravendijk rijden of over iets waarvan mensen zeggen: “Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat in Albergen zo’n mooi hotelletje naar de gallemiezen wordt geholpen.”
Nou vooruit, moeders wil is wet. Dan wordt het een positieve update. Niet over appelmoes maar over asiel. Maar eerst een mooi nieuwtje over GroenLinks, de nieuwe partij in Tubbergen die nóg positiever is over vluchtelingen dan deze krabbelaar. Voorlopig hebben ze nul zetels. Ik zou zeggen: “Hou vast jongens en meisjes!”
Verder komt er mooi nieuws uit Albergen, waar al vier van de 150 asielzoekers een vaste baan hebben. Voorlopig voor twee halve dagen per week. Gefeliciteerd! Ook zitten er al twee mensen op Nederlandse les. De cursus wordt op locatie het landhotel ‘t Elshuys verzorgd door Hidde. Supervriendelijke jongen. Hij is een van de spaarzame enthousiaste vrijwilligers in Albergen.
Het mooiste nieuws komt uit Almelo. Daar investeren ze 20 miljoen extra voor vluchtelingen. Extra hè! Straks wordt heel Almelo een paradijs op aarde. Trouwens, wie op zaterdagmiddag in Almelo naar de Action gaat krijgt ook nu al een waar vakantiegevoel. Alsof je in Alanya, Aleppo of Marrakesh bent.
Maar het allermooiste nieuws is toch de Spreidingswet. Nu mogen alleen steden zich nog verrijken met zo’n vakantiegevoel, maar met de nieuwe wet kunnen ook alle inwoners van dorpen in Tubbergen t.z.t. genieten van zo’n vrijetijdsgevoel. Nu is dat slechts voorbehouden aan de noabers in Albergen.
Tubbergen kent daarentegen wel steeds meer statushouders. Een deftige naam voor vaak arme en vriendelijke mensen. Alleen voor islamitische vrouwen is het nog even wennen. Soms zijn ze gekleed in een zwart gewaad met witte hoofddoek. Deze types kijken mij niet aan en groeten ook niet terug als ik vriendelijk “dag mevrouw” zeg.
Enerzijds snap ik dat wel, want ik kijk dagelijks in de spiegel. Maar anderzijds vraag ik mij af of zij wel weten dat in Tubbergen dergelijke kledij echt niet vreemd is. Het verschil tussen het habijt van zuster Baptista (in de tuin van de Eeshof) en de abaya van een moslima is slechts 100 jaar.
Nu zit mijn wederhelft weer te mieren en vraagt of ik problemen heb met zo’n jurk. “Tuurlijk niet”, zeg ik. Problemen zouden pas ontstaan als moslima’s een spijkerbroek met T-shirt zouden dragen en dat zoiets dan niet zou mogen van hun familie. En dat er dan met harde hand gehandhaafd zou worden. Dan pas zou het een probleem zijn.
“Bah, helemaal niet leuk om met jou te discussiëren”, zegt ze dan. Er zijn dan ook plannen om te emigreren. Per slot van rekening deed Herman Schaepman dat ook. Wel heb ik nog een vraag: Weet iemand toevallig of er in Zimbabwe een gratis touringcar klaarstaat, die mij naar een mooi en gratis 5-sterrenhotel brengt?
Kwibus
