Smeerbatje - Column

Sinds mijn pensioen heb ik last van beroepsdeformatie. “Te lang hetzelfde werk gedaan”, zegt mijn huisarts.

Onzin natuurlijk. Met twaalf ambachten en dertien ongelukken zou je juist immuun moeten zijn voor verkokering.

Toch zie ik ze bijna elke dag: Rare types! Of het nu in de supermarkt is of bij de wasstraat: telkens duiken er mannen op - of liever gezegd: jongens - van wie mijn nekharen overeind gaan staan. En allemaal lijken ze op 'billboardfiguren'. Tachtig gezochte, criminele losers.

Lang was het verboden om deze 'nieuwe Nederlanders' herkenbaar in beeld te brengen, maar die softe aanpak werkte averechts. Eindelijk zien ze bij de politie het licht!

Deze week zag ik echter een heel andere loser: een kinderlokker. Nota bene in het brave Tubbergen. Donderdag, 10.45 uur, op de kinderspeelplaats nabij sportcomplex De Grote Moat. Een blanke kerel van dik in de zeventig loerde onafgebroken naar het klimrek. Drie weerloze hummeltjes waren het doelwit.

Dus verschanste ik me in de bosjes tegenover het zwembad om deze viespeuk te observeren. In gedachten zag ik hem al in Borne zitten, op water en brood. Maar eenmaal in positie volgde de ontnuchtering. Het was simpelweg een oppasopa.

Tja, ook dat is het nieuwe straatbeeld. Woensdag zag ik in hartje Tubbergen nog een opa en oma die met hun hoofd in de wolken achter een kinderwagen liepen. Opa mocht zelfs de cabrio duwen. Tjongejonge, wat een feest!

Maar hoe zit het dan met dat smeerbatje? Nou, dat zit zo: tijdens mijn observatie in de bosjes passeerde er een wandelwagentje met daarachter een echte moeder: jaartje of 35, blond en op hoge hakken. Een nogal knappe verschijning, maar ze keek boosaardig mijn kant op en riep: “Hèj smeerbatje, wat möt dat doar in de buskes... aal te loer’n!”

Kijk, daar word ik dan vrolijk van: een tiptop moeder die ook nog eens vloeiend Twents spreekt. Precies mijn doelgroep. Daarna heb ik toch maar even gebeld met de afdeling handhaving. Voor je het weet zit dit 'smeerbatje' zelf op water en brood... Of nog erger: een plekje tussen de losers, op een reclamebord.

Kwibus