Vleermoes - Column

11 apr , 19:09Opinie
IMG_0853
Redactie
Het valt nog niet mee om de moderne tijd te omarmen. "Niet elke verandering is een verbetering", hoor je weleens.
Zelfs de Schijf van Vijf moest er onlangs aan geloven. Tegenwoordig is blijkbaar niet onze gezondheid bepalend, maar het milieu. Alsof ze door de ratten besnuffeld zijn! Straks verbieden ze ook nog het beste kankermedicijn, omdat chemokuren wellicht slecht zijn voor het klimaat.
Tja, het milieu staat tegenwoordig overal op nummer één. De oorzaak van al die veranderingen ligt volgens velen bij de 'wetenschappelijke' onderzoekers, analisten, adviseurs en milieuactivisten. "Mooi", zegt u misschien, maar we hebben er simpelweg veel te veel: onhandige types die zelf niets kunnen, maar denken alles te weten. Blijkbaar gaan er tegenwoordig meer studiebeurzen naar theoretische onderzoekers dan naar echte vakmensen.
Daarnaast zorgen veel van die betweters voor een politieke aardverschuiving. Nu zijn er nog kiezers die op de Partij voor de Dieren stemmen, maar straks zitten de dieren daadwerkelijk zélf in de Tweede Kamer: meneer Vleermuis en mevrouw Rat.
Gelukkig zien ze bij de gemeente Tubbergen het licht. De nieuwe coalitie is nog niet rond, maar het boerenverstand is terug. Het grote nieuws gaat over het verplichte en peperdure onderzoek naar vleermuizen. Wie namelijk zijn huis wil isoleren, moet eerst een 'vleermuispsycholoog' inhuren die - daar gaan we wéér - onderzoek doet naar de woonsituatie van de vleermuis in de spouwmuur. Zo’n adviseur in een Tesla kost vaak meer dan de daadwerkelijke isolatie.
Maar vanaf vandaag neemt Tubbergen het voortouw om deze flauwekul in eigen beheer gratis af te handelen. Binnenkort struinen ze door de woonwijken: Gepensioneerden in fluorescerende gele hesjes met een sonarspeeltje en een notitieblokje, op zoek naar de Twentse vleermoes. Zelf ben ik een van die speurders.
Op basis van mijn eigen expertise kan ik u geruststellen: Iedereen kan deze zomer naar hartenlust isoleren. In al die jaren dat ik in Tubbergen woon, heb ik slechts één keer een kolonie vleermoezen gezien. Ze hingen in de nok van een romantisch boerenschuurtje, ergens aan de Beekzijdeweg in Vasse. Hemelvaartsdag 1970; mijn toenmalige vriendin rende gillend weg.
Kwibus
loading

Loading articles...

Loading