Emotioneel afscheid speelsters Tornado 1

Na de wedstrijd tegen Dynamo 1 stonden alle gezichten van Tornado Dames 1 nog redelijk vrolijk. "Jammer maar goed, zij waren gewoon sterker. Het zij zo..." was ongeveer de algemene indruk. De emoties kwamen pas toen er afscheid werd genomen van de speelsters Evelien Voshaar, Julianne van der Berg en Laura Oude Wesselink. Paul Gelhever had voor iedere van hen een persoonlijk woordje en dat was het moment waarop het tot de scheidende speelsters doordrong dat het einde van hun periode bij Tornado echt nabij was.

Na de wedstrijd tegen Dynamo 1 stonden alle gezichten van Tornado Dames 1 nog redelijk vrolijk. "Jammer maar goed, zij waren gewoon sterker. Het zij zo..." was ongeveer de algemene indruk. De emoties kwamen pas toen er afscheid werd genomen van de speelsters Evelien Voshaar, Julianne van der Berg en Laura Oude Wesselink. Paul Gelhever had voor iedere van hen een persoonlijk woordje en dat was het moment waarop het tot de scheidende speelsters doordrong dat het einde van hun periode bij Tornado echt nabij was.

Paul Gelhever benoemde de kwaliteiten en volleyballoopbaan van Evelien Voshaar. In weinig zinnen kwam de snelle carrière van Evelien voorbij. "Evelien, jij zit van jongs af aan op volleybal. Dit is jouw 5e jaar in Dames 1. Je kwam bij het team na de promotie van de 3e naar 2e divisie en hebt daarna bijgedragen aan de promotie naar de 1ste divisie. Als jong meisje heb jij je op moeten werken tussen ervaren speelsters, maar je hebt met verve een vaste basisplaats opgeëist. Naast Dames 1 werd je met meisjes A tussendoor onder meer 2e van Nederland in de gesloten club en 4e in de nationale open club kampioenschappen. Evelien, nu je klaar bent met de studie en een vaste baan hebt gevonden, waar je heel blij mee bent, wil je andere dingen gaan doen dan volleybal'. De Tornadowoordvoerder wenste Evelien heel veel succes met haar baan en haar toekomst.

De in Borne woonachtige Julianne kwam vijf jaar geleden bij Tornado en werd al snel de vaste spelverdeelster binnen Dames 1. Zij vond haar draai binnen het team en binnen de vereniging en maakte de promotie mee naar de eerste divisie. Op het moment dat Paul Gelhever zei dat Julianne Tornado beschreef als een vriendelijk vereniging verscheen er bij de teamgenoten spontaan een lach op het gezicht. Zij herkenden de typische behoudende uitdrukking van Julianne helemaal. Paul memoreerde haar werkperiode in Bristol Engeland, waardoor Julianne vier maanden van dit seizoen verstek moest laten gaan in het team. "Daarna stond je er weer en heb jij jou steentje weer bijgedragen aan de huidige normering op de ranglijst. Je neemt nu afscheid omdat je een nieuwe baan en tevens woonplek vond in Maastricht. Julianne, we wensen ook jou heel veel succes in je verdere leven en in het zoeken naar een nieuwe volleybalvereniging. Rest ons jou hartelijk te danken voor je geweldige inzet."

Laura werd bewust als laatste bewaard, omdat zij niet alleen werd omringd door haar huidige team Tornado, maar ook door haar toekomstige team Dynamo (na de wedstrijd Tornado-Dynamo). Dat leverde de nodige reacties en hilariteit op. Gelhever: "Laura, ook jij zit al van jongs af aan bij Tornado. Je hebt onder verschillende trainers getraind en bovendien aan de NVS-selecties (Nederlandse Volleybal School) meegedaan. Je werd met meisjes A eerste van Nederland in de gesloten clubkampioenschappen. Jij hebt zeven jaar in Dames 1 gespeeld. Je moest eerst je plek daarin verdienen, maar de laatste jaren behoor je tot de vaste basis. Je hebt je verdienstelijk gemaakt als trainster en coach van onder meer B1" Paul sloot zijn speech af met een dankwoord voor haar verdiensten bij Tornado en wenste haar na een korte, maar gespeelde, hapering in zijn woordkeuze veel succes in haar nieuwe woonplaats Tubbergen, en een goede toekomst. "Je kunt natuurlijk altijd terugkomen", gaf hij als laatste mee aan de stemming-maakster van het team.

Uit dank voor de inzet bij en voor Tornado kregen de speelster een attentie en bloemen aangeboden.

Albert Abbing werd in het zonnetje gezet, omdat hij naast het geven van krachttraining bij elke trainingswissel de groep erg goed opving. "De meiden dragen jou op handen. Je bent een sportieve, reële en vooral optimistisch man en dat waarderen we enorm", zo werd Albert geroemd. Dat iedereen het hier mee eens was, lieten teamspeelsters en publiek wel horen toen de krachttrainer het voor hem verrassende bloemetje in ontvangst.