Ouders deelnemertjes verpesten finales voetbaltoernooi
Afgelopen zondagmiddag vond er voor 12- t/m 16-jarigen een voetbaltoernooi plaats bij Soccer Inside in Tubbergen. Een gelegenheid waar zo'n 50 jongens en ook een enkel meisje op afkwam. Allen blij dat er iets georganiseerd werd voor hen. Maar rond de eerste halve finale sloeg de sfeer om, voornamelijk door ouders die langs de kant stonden maar zich fanatiek bemoeiden met de wedstrijd. Voor veel deelnemertjes tevens een reden om voortijdig naar huis te gaan.Volgens de organisatie, stichting Young People i.o., was er tot aan de halve finales weinig aan de hand. Woordvoerder en initiator van de stichting Mark Mensink: "Natuurlijk krijg je bij verschillende leeftijden ook een krachtsverhouding die dan af en toe scheef is, maar daar tegenover staat dan weer de behendigheid van jongens die 2 koppen kleiner zijn dan de grootste tegenstanders. Beide groepen, voor zover je daarvan kunt spreken want iedereen loopt immers door elkaar, hadden het erg naar hun zin. Al werd er soms stevig gebaald van een verloren wedstrijd - precies zoals dat hoort."
Er was geen scheidsrechter tot aan de halve finales en daarna pas op aandringen van ouders. Mensink: "Waarom ook? De bal kan niet uit en de overtredingen op het kunstgrasveldje waren niet van dien aard dat er ingegrepen moest worden. Een harde sliding, vaak de aanleiding voor een vrije trap, doe je daar niet snel. Wat wel vaker voorkwam dan op een groot veld, was het vasthouden van een shirtje en met de schouders tegen elkaar beuken."
Maar naar mate er meer en meer ouders langs de kant gingen staan die zich vervolgens luid roepend bemoeiden met de wedstrijd, ging volgens Mensink de gemoedelijke sfeer daarmee 'de kelder in'. "Prima natuurlijk als ze hun eigen kinderen aanmoedigen, dat is zelfs mooi. Maar dat is niet het enige wat er gebeurde. De tegenstander, die veelal ouder en groter was, werd streng gemaand voorzichtiger aan te doen. Ondertussen werden de kleineren aangemoedigd niet op te geven. Kortom, een zichzelf versterkende atmosfeer van 'wij' tegen 'hun'. Toen vond één van de ouders het nodig om een fluitje in de mond te nemen, omdat hij het niet meer kon aanzien dat de tegenstander sterker was en - althans in zijn ogen - veel overtredingen maakte. En bij de minste of geringste charge van een 15- of 16-jarige tegen een brugklasser klonken vanaf de kant sterk afkeurende geluiden, waardoor eerstgenoemden zich behoorlijk geïntimideerd voelden. Dat terwijl ik in de finale 1 of 2 overtredingen heb gezien die een tijdstraf of uitsluiting zouden billijken - meer niet. Het leek me op dat moment trouwens verstandig om me maar zoveel mogelijk Oost-Indisch doof te houden, want anders werd mijn mening ook nog een factor in het geheel. Maar eerlijk gezegd heb ik medelijden met de kinderen van de ouders die zo tekeer gingen en ik kreeg daarbij een plaatsvervangend schaamtegevoel over me heen. Na de finale, die de jongsten overigens verloren via een 'golden goal' in de extra tijd, vonden enkele ouders het nog nodig om tegen iedere aanwezige te laten blijken dat het andere team onterecht had gewonnen. Ook al ging het dus zo goed als gelijk op in de wedstrijd. Ben je dan volwassen of wat ben je dan? Soms vraag ik me werkelijk waar af of die boodschappen van Postbus 51 er nog wat toe doen of niet. Ook de sportbonden geven aan dat het een grote ergernis is als ouders vanaf de kant lopen te schreeuwen. Ik vind het werkelijk waar onbegrijpelijk dat ze op zo'n moment niet inzien dat juist hun aanwezigheid zorgt voor het gedoe, en niets anders. En dan dat onderlinge gesmoes en opjutten, het is bijna onvoorstelbaar."
