Slipjacht in 'Groot-Vasse' een intiem succes
Genietend van het prachtige decor, hoorde je toeschouwers woorden in de mond nemen als 'adembenemend', 'sfeervol' en 'nostalgisch'. Het deed vanmiddag dan ook denken aan lang vervlogen tijden, daar in Vasse en omstreken.
Dames en heren in officieel jachttenue te paard, geflankeerd door het nodige equipage en tientallen Foxhounds. Een beeld dat de meesten alleen kennen uit prentenboeken, maar hier betrof het toch echt bewegend beeld. Een tafereel dat eenieder met eigen ogen kon waarnemen. Een ware happening. Nadat organisator en 'fieldmaster' Wim Wielheesen zijn jachtvrienden van de Koninklijke Nederlandsche Jachtvereeniging op de binnenplaats van Watermolen Bels welkom had geheten en wethouder Roy de Witte het deelnemersveld een goede en behouden jacht had toegewenst, vertrok de stoet en verdween in het landschap.
De slipjacht is een traditionele sport waarbij de honden (de zogenaamde meute) de geur volgen van een vooraf getrokken slip (lappen met vossengeur), om zodoende de jagers naar de 'prooi' te leiden.
rgqyd15ykdykecjozcll44lqj
Maar liefst 33 ruiters en amazones volgden de viervoeters en trotseerden zo de vele natuurlijke hindernissen zoals sloten, boomstammen en wallen. Zelfs de grens vormde geen onoverbrugbaar obstakel. Een deel van de tweede zogeheten 'run' (het traject) ging over Duits grondgebied, zodat met recht gesproken kan worden van een grensoverschrijdend evenement.
Eenmaal aangekomen bij Watermolen Bels, waar de laatste 'kill' (oorspronkelijk het moment waarop de honden de vos doden) plaatsvond, werden de trouwe viervoeters getrakteerd op stukjes pens en de jagers op een goed bubbelend glaasje.
r47vgdl1ka022la6nyipe7v8n
