
De muziekvereniging St. Cecilia uit Vasse organiseerde zaterdagavond een concert met allerlei bekende hits door de jaren heen, de 'timeless tophits'. Op dit inmiddels bekende najaarsconcert was er, tot groot genoegen van de concertcommissie, een geweldige opkomst. Een schatting van 300 mensen is zeker niet aan de lage kant.
Het spits afbijten is nooit eenvoudig , maar met de nummers 'Calm after the Storm' en 'Yellow' slaagden Heleen Temmink en Frank Droste erin het publiek vanaf het eerste moment te enthousiasmeren. Gerard Lansink ging met het jeugdorkest terug naar de 60-, 70- en 80-er jaren met de stukken 'Love shine a light', 'Sound of silence' en 'Crazy little thing called love'. Het laatste nummer werd door het publiek ondersteund door handgeklap, dat over ging in een groot applaus.
De jeugddrumband onder leiding van Gerrit Kelder speelden 'Kicks play' en 'Concert debuut'. Even later kregen ze versterking van de ervaren drummers en brachten ‘Back to Bozzio’ en ‘Rockmarch’ ten gehore.
Britt Kamphuis wist met het nummer ‘The A-team’ het publiek zeer in verroering te brengen. Dit 13-jarig zangtalent werd op keyboard begeleid door haar muziekdocent Marjon Weerink. Ondanks een technische hapering in het begin slaagde Britt erin het nummer op dusdanige wijze te vertolken dat haar een applaus ten deel viel waar geen einde aan scheen te komen: chapeau!
n08nfjrq8g0v5dc14yqjnkizy
Elk jaar zijn ze ook van de partij en onder luid applaus kwamen ze binnen: Pop4you. Hoewel het initiatief van het najaarsconcert bij de muziekvereniging ligt, maken leden van dit koor deel uit van de eerder genoemde concertcommissie. Het koor startte, onder leiding van Marjon Weerink, met het nummer ‘Some nights fun’. Niet alleen muzikaal, maar ook in presentatie en expressiviteit een geweldig optreden. Bij het tweede nummer, 'You're the voice', werd het koor begeleid door de fanfare, onder leiding van Tim Baars. Het zijn juist deze samenwerkingsverbanden die het najaarconcert in Vasse zo uniek maken.
De fanfare speelde vervolgend een medley van de bekende film Grease, een hit uit de 70-er jaren, gearrangeerd door Tim Baars. De blazers bleven nog even actief bij de begeleiding van de solisten Merel Reinders en Ceciel Bolscher met het prachtige tweestemmige duet ’I know him so well’.
Voor de pauze speelde de drumband de stukken ‘Funk and metal starter’, ‘Drumbattle’ en ‘Back to Chickwebb’. Het laatste nummer is vrij bijzonder omdat er gespeeld werd op twee drumstellen. Het 300 koppige publiek kreeg van de presentatrice slechts 10 minuten om te pauzeren. Maar dit was geen probleem, want het tempovolle en gevarieerde programma van voor de pauze smaakte naar meer!
Na de pauze werd de draad weer opgenomen met de nummers ‘Sacrifice’ en ‘Your love’ vertolkt door Heleen en Frank. Tot groot vermaak van iedereen klonk ‘Just give me a reason’ uit de kelen van het popkoor. Dit nummer werd uit volle borst, enthousiast en met veel mimiek, een tweestrijd boven op een tafel, naar voren gebracht. Het vlotte en afwisselende programma werd voortgezet door de fanfare, met een medley van de Eagles. Solist Merel zong daarna de stukken ‘World of hurt’ en ‘Halleluja’, waarbij ze zichzelf begeleidde op een keyboard. Aan de stilte in de zaal, je kon een speld horen vallen, kon je opmaken, dat dit nummer heel erg gewaardeerd werd.
‘Edge of Euphoria’ is een arrangement dat is samengesteld uit twee muziekstukken. Speciaal in elkaar gezet door Marjon Weerink en op prima wijze vertolkt door Pop4You. Na het koor zong Ceciel Bolscher een solonummer. Ze werd hierbij begeleid door Gerrit Lansink (keyboard), Frank Droste (gitaar) en Henriëtte Lenferink (bluesharp). Dit gelegenheids kwartet wist het publiek te vervoeren met het gevoelige 'Field of gold'.
Voor hun slotakkoord hadden de leden van de drumband zich in judoka outfit gestoken. Onder luid geroep van japanse kreten vertolkten ze het nummer 'Japanese drummers': het publiek vond het prachtig. Bij het allerlaatste nummer van de avond ging het weer om een samenwerking, dit keer tussen de fanfare en de drumband: met ‘Samba de Janeiro’ ging het dak bij Tante Sien er af.
t4neyzvealtn0jfm6ghu0i0j8
Elk jaar groeit het niveau van dit najaarsconcert getuige de stijgende bezoekersaantallen. De variatie en herkenbaarheid van de muziek dragen hier aan bij. Maar een en ander is niet mogelijk zonder een optimale verzorging van licht, geluid, aankleding van de zaal en regie. De voorzitter Clemens Kempers dankte daarom terecht, naast alle muzikanten, ook Marcel Pol, Otto Wienk, Carlos Droste, Thomas Booijink en Jarno von Piekartz voor hun inzet op dat gebied.
Het publiek heeft genoten en de muzikanten zijn alweer gemotiveerd om volgend jaar een geheel nieuw najaarsconcert in elkaar te zetten.