Boerenbedrijven horen bij het Twentse landschap - Ingezonden
16 aug , 14:16 • Opinie
Chris van Benthem
Wij zijn, net als velen met ons, grote liefhebbers van het Twentse coulisselandschap en hebben ons samen met anderen al vele jaren ingezet voor het behoud van houtwallen, bosjes en singels.
Maar de sleutel voor het behoud van ons coulisselandschap ligt vooral bij de boerenbedrijven. De meeste van deze familiebedrijven op het platteland hebben het landschap altijd onderhouden en wij weten dat ook zij ervan houden.
De boer anno 2026:
Zie hem zitten aan zijn keukentafel, handen in het haar, kijkend naar zijn jonge zoon waarvan hij had gehoopt dat deze in de familietraditie de boerderij zou kunnen voortzetten. De deur gaat open en zijn vrouw komt binnen. Meewerken op de boerderij doet ze in de vroege uren, daarnaast werkt ze tegenwoordig bij een verzorgingstehuis. Er moet geld binnenkomen want de rekeningen en zorgen stapelen zich op.
Zomaar een beeld van de huidige boerenbedrijven waarvan velen zich afvragen of er ooit een einde gaat komen aan deze waanzin.
De huidige kabinetsplannen zijn namelijk de meest extreme stikstofplannen van heel Europa en deze komen uit de koker van de ongekozen Brusselse en Haagse bureaucraten. Deze plannen zijn een regelrechte aanslag op de boeren familiebedrijven in o.a. Twente.
Naast de norm van 2,6 koeien per hectare zijn vooral de voorgenomen onbemeste stroken van 500 tot 1.000 meter funest voor het behoud van de grondgebonden melkveehouderijen. Zij worden gedwongen om minder koeien te houden en genoegen te nemen met minder opbrengst van hun land als hun bedrijf te dicht bij een Natura 2000-gebied ligt.
Al deze maatregelen zijn het gevolg van de vermeende achteruitgang van de natuur.
Maar de vraag blijft of die achteruitgang van de natuur wel zo catastrofaal is als in werkelijkheid blijkt. Wij zien de terugkeer van de raaf, oehoe, otter, bever, ooievaar etc. Maar ook de terugkeer van orchideeënweiden is gewoon een feit.
Laten we eens kritisch kijken naar de uitwerking van de Natura 2000-plannen. Er zijn in heel Nederland massaal duizenden hectares bos gekapt om o.a. heide en stuifzanden te creëren. Zo is in Overijssel al meer dan 1.400 hectare bos gekapt zonder noemenswaardige herplant.
Terwijl ons persoonlijk door de gedeputeerde is beloofd dat de Provincie Overijssel 3900 hectare bos zou aanplanten. Dat blijkt wederom een loze belofte te zijn.
Beseffen we wel dat grote bospercelen de beste klimaatairco’s zijn die er bestaan.
Dit landschapstype is namelijk ’s winters warmer en zomers koeler, houdt water vast en de verdamping van grote bosgebieden leidt tot regen in het binnenland.
Gaan we terug naar de boer aan de keukentafel…
Vorig jaar heeft hij een eik gekapt, keurig aangevraagd, hele papierbende ingevuld en keurig alles herplant. Hij kijkt met lede ogen naar het gemak waarmee de plaatselijke natuur om hem heen vernield lijkt te worden en waar er dit jaar op een perceel, niet ver van hem vandaan, weer een heel bosperceel is gekapt. Volgens natuurorganisaties voor omvorming of het bestrijden van invasieve soorten. De mensen die het doen lijken een vrijbrief te hebben om te kappen zonder consequenties.
Deze huidige voorgenomen extreme stikstofmaatregelen betekenen het einde van veel landbouwbedrijven in Noordoost-Twente. Daarmee vormen deze maatregelen een regelrechte bedreiging van ons geliefde Twentse landschap met koeien in de wei tussen de houtwallen, prachtige solitaire eiken en Saksische boerderijen.
De economische gevolgen zullen tevens groot zijn voor de leefbaarheid op het platteland omdat de boerenbedrijven en de recreatie de belangrijkste trekkers zijn van de lokale economie.
Nog maar niet te spreken over het familiedrama dat zich achter de gesloten deuren van de boerderijen op dit moment afspeelt.
Daarom doen wij een oproep aan alle Twentenaren om actief achter de boerenprotesten te gaan staan en zoveel mogelijk lokaal bij de boer voedsel te kopen. De boerenbedrijven horen in het landschap thuis.
De boer legt het laatste klaar voor morgen, dan gaat hij weer mee met de protesten.
Niet uit op geweld maar uit op rechtvaardigheid. De laatste noodkreet voor het behoud van zijn erf, de laatste noodkreet voor het behoud van ons cultureel erfgoed.
Chris van Benthem en Moniek Klister
Loading articles...
Loading
