Vogels tellen - Column
Terwijl ik mijn wekelijkse columnpje schrijf, tel ik vogels.
Jazeker, Tubbergen doet mee met de jaarlijkse tuinvogeltelling - zegt mijn vrouw. Dit keer zelfs het hele weekend. Van vrijdag t/m zondag. Geen probleem voor iemand die met pensioen is. Bovendien zit ik al een tijdje te wachten op de reiger (Gulzige Gerrit) die voor 59 euro aan goudvissen roofde.
Nu zie ik dat huismussen en koolmezen elkaar de tent uitvechten voor een pot vogelpindakaas van Voorhuis dierenspeciaalzaak uit Albergen. Een tafereel dat hier al jaren gaande is, maar vooruit, je wilt tegenwoordig meedoen aan zo’n hype. Wintervogels tellen! Een debielere bezigheid kan ik niet bedenken.
O, wacht, er komt een 'verpestvogel' voorbij. Zeldzaam, maar hier niet. Net op het moment dat koolmezen met hun paringsdans bezig zijn, komt madam weer de tuin ingelopen om iets in de kliko te gooien. Alle vogels foetsie. Al voor de derde keer, terwijl ze zelf de grootste liefhebster is van tuinvogels. Sterker nog, ik zit hier op haar verzoek.
Zelf zit ze sinds kort op het handwerkclubje in de bibliotheek en nu denk ik dat mijn bezigheden daar worden bedacht. Gisteren versprak ze zich. Zo had een ijverige mevrouw (want mannen zie je daar niet) op het clubje gezegd: "I'j mot zorgen dat dee kearls wat te doon hebt, aans loopt ze oe den helen dag veur de veute."
Pensioen is mooi, maar kan ook voor veel idioterie zorgen. Eén daarvan is vogels tellen. Nu vraag ik mij af wat op dat clubje nog meer wordt bekokstoofd.
Kwibus
